Hoe accepteer ik mezelf in 4 stappen?

We krijgen allemaal wel eens een cadeau van iemand, die je respecteert of liefhebt, dat je niet had gewild of waarvan je niet weet wat je ermee moet.
Uit respect of liefde toon je je waardering voor wat je krijgt en je aanvaardt het cadeau met plezier.
Eigenlijk waardeer je vooral de aandacht vanuit positieve intenties en die hij of zij jou schenkt met dit cadeau.
Dat maakt dat je het cadeau met blijdschap ontvangt, ongeacht wat het is en of het iets is wat je wenste te krijgen.

'Jij bent het cadeau'

Stel je nu voor: jij bent het cadeau, met mooie en minder mooie eigenschappen. Jij wordt aan jezelf door het leven gegeven. Het leven heeft zijn mooie en vervelende kanten, net als ieder mens.
Hou je van het leven en ga je uit van haar positieve intenties en mogelijkheden, dan accepteer je jezelf gemakkelijker zoals je bent. Vanuit een positief levensgevoel is aanvaarding van wat je krijgt haast vanzelfsprekend.

Oorzaak en gevolg

Angst zorgt ervoor dat we een achterdochtige en negatieve houding hebben naar alles wat ons wordt gegeven door het leven: situaties, de ander, onszelf.

Angst is vaak het gevolg van onprettige of zelfs traumatische ervaringen die je opdeed in combinatie met een negatieve interpretatie en verwerking van deze ervaringen.

Deze negatieve interpretatie is gebaseerd op de (foutieve) aanname dat andermans negatief handelen jouw waarde als mens vermindert. Ik vermoed dat dit komt omdat we eigenlijk onze negatieve emoties, vaak opgewekt door negatieve daden van een ander, beschouwen als een soort vergif dat onze goedheid en welbevinden aantast.

Voorbeeld: Hoe reageer je op een ander?

Stel: Je loopt rustig over straat en je botst per ongeluk tegen iemand op. De persoon reageert agressief en scheld je de huid vol. Je rust is acuut weg en de adrenaline voel je door je bloed stromen.
Je schrikt en wordt daarna snel boos omdat deze persoon zo heftig reageert en dat hij/zij je ontspanning en goede humeur heeft verpest.
Je voelt je 'beschadigd' of 'aangetast' door de negatieve emotie van de ander. Je gevoel van onrecht en verontwaardiging neemt toe. Allemaal goede redenen voor jou om ook boos te worden.

Oefening

Emoties en gedachten komen en gaan en zijn dus altijd maar tijdelijk en niet blijvend. Hetzelfde geldt voor situaties; alles verandert steeds en niets blijft voor altijd.
Een ander gegeven is dat je zelf kunt bepalen hoe je emoties, gedachten en situaties tegemoet treedt.

In de voorbeeldsituatie heb je nu de keuze tussen de volgende twee manieren van reageren:

1. Je wordt boos want je hebt recht op die emotie, vindt je. Je blijft de situatie, die aanleiding was voor je woede, steeds opnieuw voor jezelf afspelen als een film. Dit voed je woede (verdriet of angst) waardoor deze emotie groeit en je je de hele dag, (of week/maand/jaar/leven) aangetast en boos voelt. Daar heb je veel last van want woede, verdriet of angst zijn nu eenmaal nooit fijn om te voelen.
2. Je reageert niet of minimaal en rustig (onschadelijk) en na enkele minuten tot een paar uur ben je het voorval vergeten en de negatieve emoties kwijt.

Beantwoord nu voor jezelf onderstaande 3 vragen:
1. Wat doe je anders in deze verschillende situaties?
2. In welke situatie lijd je zelf het meest en het langst?
3. Wanneer is de kans op een negatieve spiraal (van woede naar elkaar) het grootst?

Nu vraag je jezelf misschien af: Hoe doe je dat: je emoties niet direct uiten in de situatie?
Je mag natuurlijk jezelf beschermen en voor jezelf opkomen als je wordt gekwetst of bedreigd.
De vraag is alleen: welke manier kost jou op de langere termijn de minste energie?
Negatieve emoties horen bij het leven, maar kosten veel energie om te voelen en te onderhouden.

Je kunt ze niet vermijden of uitbannen, maar je kunt ze wel minimaliseren. Dat doe je niet door ze te onderdrukken of te ontkennen. Wat je onderdrukt dat blijft toch ergens aanwezig en gaat 'ondergronds' je doen en laten (welzijn) bepalen en verzieken.

Wat doe je om de situatie en de ander te accepteren?

Stap 1. Je erkent de situatie en de negatieve emoties die deze bij jou hebben opgeroepen door jezelf te vertellen:
'Er is iets vervelends gebeurd waardoor ik me onprettig voel.'
Stap 2. Je onderzoekt en constateert wat er is gebeurd en wat het heeft gedaan met jou: 'Ik deed iets per ongeluk en kreeg de volle laag aan negatieve emoties van een ander over me heen en nu zit ik zelf vol negatieve emoties.'

Stap 3. Je begrijpt de logica van oorzaak en gevolg: 'Ik ben mens en dus maak ik fouten en ik ben beïnvloedbaar door anderen en hun emoties.'

Stap 4. Je cultiveert empathie voor jezelf en, als je kunt, ook voor de ander die deze emoties bij jou heeft opgeroepen met zijn of haar gedrag en zegt tegen jezelf: 'Het is begrijpelijk dat ik me naar voel als ik zoveel negativiteit over me heen krijg. Wie weet wat deze persoon, die me heeft uitgescholden, allemaal is overkomen dat hij of zij zo vol zat met negativiteit.
Wat moet het beangstigend zijn voor deze persoon om er automatisch vanuit te gaan dat ik kwade bedoelingen had en expres tegen hem op botste om hem te beledigen of te kwetsen. Wat vervelend om je zo ongelukkig te voelen. Iedereen wil gelukkig zijn. Maar niet iedereen kan dat of weet hoe je jezelf (on)gelukkig maakt.'

Dit is maar een eenvoudige dagelijkse situatie. Er zijn natuurlijk situaties van grover geweld, ongeluk en misbruik waar je niet zo 'gemakkelijk' mee om kunt gaan. De stappen zijn dan wel dezelfde, maar elke stap kan dan jaren kosten om mee om te gaan. Er is veel lijden in de wereld wat we vaak ongewild aan elkaar doorgeven en vermeerderen. Gelukkig is er ook veel liefde, wijsheid en compassie in de wereld en in mensen.

Wat doe je nu om jezelf te accepteren?

Je zet dezelfde stappen, maar nu vul je ze in naar jezelf toe alsof jij die ander bent: je hebt zelf niet goed gereageerd.
Stap 1. Je hebt een fout gemaakt en je geeft jezelf automatisch 'ervan langs': je schaamt je (wat een blunder!), je wordt boos op jezelf (je kunt ook niks!) wordt angstig (ik durf niets meer want ik verpest het toch alleen maar) of verdrietig (ik wil dit niet, maar het gebeurt toch).
Je erkent nu de situatie en de negatieve emoties die deze bij jou hebben opgeroepen: 'Ik heb een fout gemaakt waardoor ik me vervelend voel.'
Stap 2. Je onderzoekt en constateert wat er is gebeurd en wat het heeft gedaan met jou: 'Ik deed iets per ongeluk en kreeg de volle laag aan negatieve emoties van mezelf over me heen en nu zit ik helemaal vol negatieve emoties.'

Stap 3. Je begrijpt de logica van oorzaak en gevolg: 'Ik ben mens en dus maak ik fouten en ik reageer mijn emoties vaak af op mezelf.'

Stap 4. Je cultiveert empathie voor jezelf en je gedrag als reactie op de fout die je maakte: "Het is begrijpelijk dat ik me naar voel als ik zoveel negativiteit over me heen krijg. Wat is me allemaal overkomen dat ik mezelf er zo van langs geef?
Wat moet het beangstigend voor mijn om er automatisch vanuit te gaan dat ik slecht ben of kwade bedoelingen had en expres die fout maakte om een ander te beledigen of te kwetsen. Wat vervelend om me zo ongelukkig te voelen. Iedereen wil gelukkig zijn, ook ik. Maar ik weet (soms) niet hoe ik mijn eigen geluk of pijn zelf veroorzaak.'

Samenvattend:

In antwoord op de vraag: hoe accepteer ik mezelf? Kun je drie dingen doen:

1. Zie jezelf als een cadeau van het leven, niet perfect, maar (meestal) met goede intenties.
2. Pas de 4 stappen toe op jezelf (je reageert vaak op jezelf zoals je ook op anderen reageert: boos, bang, verontwaardigd, teleurgesteld, verdrietig).

3. Neem nu het besluit: Ik ben zo, ik aanvaard mezelf zoals ik ben. Ik wil wel veranderen, maar eerst accepteer ik wie ik ben.

Waarom vind jij het belangrijk om jezelf te accepteren?
Vertel het door je reactie te plaatsen in het commentaarveld onderaan deze pagina.

May you be happy.
May you be well.
May you be safe.

Nienke Beukers
Beeldend Therapeut & Beeldend Coach
Art 4 Energy

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Comment: